EEN IDEALE RELATIE?
Mijn leven is gewijd aan onderzoek.
De natuur, de cultuur (en kul-tuur),
de mens en ons menselijk lichaam.
Dit soort onderzoek dient de mensheid.
Daar heb ik geen persoonlijk belang bij.
Het werk is nu gedaan: ik kan het met anderen delen.
Daardoor kan ik ook mijn leven met anderen delen.
- Het is tijd voor een 'relatie'.
Maar, wat is dat: "een Relatie". - Om me heen zie ik echter veel mensen aan 'een relatie' kapot gaan.
In plaats van ont-moeten en be-leven raken ze gevangen in verstikkende frustraties.
Vandaar dat ik me heb voor genomen om - voordat ik een relatie inga of aanga,
eerst te onderzoeken wat dat betekent: "een relatie".
Ik bezie het als een wetenschappelijk onderzoekproject,
waarbij de algemene beginselen worden ontdekt en onderzocht,
en de resultaten - hier - met anderen worden gedeeld.
Opdat de hele mensheid baat mag hebben van de resultaten.
- - -
- Vandaar mijn vraag: wil je aan dit onderzoek meedoen?
Wil je je eigen gedachten en ervaringen toevoegen aan deze blog?
Reageer dan op de hier geplaatste berichten.
Als je meer dan dat wilt, zet dan je eigen blog op.
Op basis van je ervaring, en die van anderen, wil ik proberen om de essenties te destilleren, en hier te presenteren.
In volgende wordt objectief onderzoek gedaan naar (mijn) subjectieve beleving.
In de huidige wetenschap is het integreren van subjectief en objectief nog ongewoon.
Uit mijn onderzoek blijkt dat wetenschap geen betekenis heeft dit niet het geval is.
Omdat dit ons allen betreft wordt het hier - als lopend onderzoek - direct gepubliceerd.
Hou hier rekening mee:
al je persoonlijke reacties worden hier direct met de wereld gedeeld
reageer anoniem als je geen last wilt hebben van anderen die dit lezen.
Zoals ik hier wil verkennen, reageren we soms uit onverwerkt ver-leden.
Deze Blog is begonnen op Relatieplanet.nl,
een omgeving waarin mensen bereid zijn om elkaar te ont-moeten.
Vanwege beperkingen inherent aan die omgeving is het onderzoek zelf overgezet naar deze blog site waardoor ook anderen hierop kunnen reageren.
Dit is echter niet een gewone blog, waar iedereen vrijelijk wat kan beweren.
Dit is een onderzoekproject, doelmatig opgezet voor gerichte resultaten.
Het volgende is de eerste tekst die op Relatieplanet geplaatst werd,
en nu hierheen is gehaald:
ont-moeten lijkt de basis voor
ont-dekken,
ver-kennen en
be-leven.
- - -
Op dit moment in mijn leven wil
ik ont-moeten, en samen-leven.
Daar stel ik me heel wat bij voor.
Maar eerst wil ik beter begrijpen 'wat dat is', EEN RELATIE.
Vandaar dat ik ben begonnen aan een STUDIEPROJECT.
Voordat ik ga relateren, wil ik leren.
Ik wil dit samen met vrouwen van Relatiepleneet verkennen;
eerst in gesprekken (mail//mondeling),
voordat ik 'op zoek ga naar een relatie'.
(In eerste relatie hebben we altijd een relatie ...
met onszelf, in het universum.)
- - -
DIT IS MIJN VRAAG:
Wil je meedoen?
Wil je met me mee-denken?
Mee-puzzelen?
Mee-beleven?
Het kan mij beter helpen begrijpen
HOE BELEVEN VROUWEN EEN RELATIE?
Wat zoeken ze?
Waarom?
Wat laten ze buiten beschouwing?
In eerste instantie gaat het mij om gesprekken.
- - -
Het volgende is een wat lang verhaal.
Het vat mijn startpositie samen.
Ik wil graag van tevoren duidelijk stellen wat ik zie, en wat ik zoek.
En daarbij ver-kennen of anderen dit her-kennen.
In dit verhaal wil ik toelichten wat ik mij voorstel van een relatie, als ik mijn diepe gevoel volg; in plaats van de ongezonde 'voorbeelden' de de mensen krijgen voorgelegd in kranten en televisie.
Ik zie, zoek, iets paradijselijks. Iets natuurlijks. Ont-moeten.
Ver-trouwend.
Als je wilt meepuzzelen, lees dan alsjeblieft verder;
Je kan reageren via de commentaarknop.
Als je wilt kunnen we door-denken (en door-voelen) in een gesprek; onderons of met anderen samen. Ik woonwerk in Amsterdam.
DE VRAAG die ik me stel, die ik je stel:
wat is - voor jou - een ideale relatie?
En ken je mensen die dat be-leven?
- - -
Ik ben een idealist; mijn lichaam ook.
Vandaar dat ik graag eerst wil begrijpen of, en in hoeverre, mijn idealen onwerkelijk zijn, voor deze relatieplaneet...
Tot nu toe heb ik lang geleefd als vrijgezel.
Bezig met de studie van de natuur en de cultuur, had ik al een relatie met dat werk dat als een opgroeiend kind al mijn tijd en aandacht nodig had.
Dat werk is nu klaar voor een andere fase: om het met anderen te delen.
Dat houdt ook in dat ik mijn leven ook anders met anderen kan delen.
Maar, voordat ik een relatie inga, en aanga,
wil ik weten wat dat betekent...
. . .
Er zijn zoveel mensen die ik om me heen ongelukkig zie worden: door hun 'relatie'.
Ik zie mensen verwachtingen op anderen projecteren.
Ik zie mensen die het dysfunctionele (niet-werkende) relatiepatroon van hun ouders en voorouders gedachtenloos her-halen.
En ik snap het niet. Zien ze niet dat dit niet werkt?
Of is het iets wat ik niet zie?
Uit een gesprek (20050903) bleek dat 'in relatie' vaak een struikelpunt is:
Kan je JEZELF ZIJN, in het SAMENZIJN met anderen?
Voor mij leidt dat tot de vraag: waarom leidt dat tot conflict?
In mijn ogen is het conflict er alleen als de ene vindt wat de ander moet.
Moet zijn. Of doen. Of voelen. Of denken.
Waar blijft dan het ont-moeten?
In hoeverre moet een andere doen wat jij vindt?
Gaat het dan niet over eigendom?
Slaven en slavinnen?
Verslaving aan zelfherkenning?
Als je samen uit gaat fietsen, en de ene wil linksaf langs de lange weg en de ander rechtsaf langs de korte weg; in hoeverre fiets je dan nog samen?
Is het zo dat "Samen" niet apart wordt benoemd, of beleefd, en "Apart" het gevolg is?
Dat lijkt ook in meer algemene zin het geval:
"Je bent een vrouw, dus je hoeft er later alleen maar te zijn voor je man".
"Je bent man, dus je moet zorgen voor je vrouw".
In mijn ogen zijn zulke uitspraken antiek: iets voor Sotheby's veiling.
Er zijn hele series van zulke projecties die het leven van mensen catastroferen.
De kerken hebben generaties lang mensen gekerkerd in hun lichaam, door ze via seks te manipuleren. Een boekhouding van dood en geboorte die via huwelijk werd bepaald (en betaald).
Nog steeds loopt onze kul-tuur vast in de beleving van eigen lichaam, samen. Althans als ik de TV na 23hr moet geloven. Maar ja, ik heb geen TV, mede omdat ik niet geloof in wat langs die weg wordt gepresenteert.
(Uhm: een presentje: "waar je in gelooft moet je ook aan geloven".)Het roept wel een vraag op, die m.i. heeft te maken met de ontkoppeling tussen kul-tuur en natuur.
In hoeverre worden relaties louter door seksuele behoefte bepaald, of gefaald?
Vroeger was dat meer doorslaggevend. "Geen seks voor het huwelijk", maakte dat pas op de huwelijksnacht, na jarenlange verloving, men kon ontdekken dat
"lichaamsincompatibiliteit"meer is dan een woord voor Scrabble.
Zoals sommige mensen niet met elkaar kunnen dansen, kunnen sommige lichamen niet tot een goed samen-spel - ritme - komen bij vrijen. (Be-vrij-en, zoals het woord al zegt, gaat over vrij-heid.)
Dat ging met de kerk(ering) verloren. Gelukkig zijn er ook culturen waar dat anders wordt geleefd, zoals het eiland Truk waar vroeger de pubers samenwoonden in een Long House, en na wat jaren presies, en aan den lijve, wisten wat ze aan elkaar hadden. Het is volgend Edward T Hall (in zijn boek The Silent Language) een samenleving die leeft in vrede.
Soms vraag ik me af hoe het zou zijn wanneer onze kultuur leefde als een cultuur: in balans met de natuur. Het is een medisch gegeven dat 'de ochtenderectie' teken is van de biologische vitaliteit van de man. Waarom is deze basis medische kennis geen basaal sociaal gegeven? Als dit een natuurlijk signaal is van het lichaam, en als dit zou worden opgepakt door de vrouw, hoe zou de samenleving dan functioneren? Zou het op natuurlijke wijze leiden tot een herstel van natuurlijke ritmen met herstel van beleving van onze balans in de natuur?Maar de mens is meer dan een lichaam; een relatie dus ook: Body, Mind, Soul & Spirit.
In het verkennen van de ideale relatie, komt ook meer aan bod dan de ideale relatie met een partner. De Sociale relatie.
Zo te zien komt ook aan bod, in de eerste plaats, onze ideale relatie met onszelf. De Persoonlijke relatie.
Voordien nog, een mogelijk meer basaal gegeven: onze relatie met ons lichaam. De Natuurlijke relatie.
met uiteindelijk, oorspronkelijk, onze relatie met het universum, waarvan we deel zijn: onze Universele relatie.- - -
Voor wat ik zie beleven we - altijd - vier relaties samen.
- de relatie als deel van het universum
- de relatie met alle levensvormen, en de Aarde
- de relatie als deel van de mensheid
- de relatie met onszelf (Body, Mind, Soul & Spirit).
Dat is wat ik meen te zien, en met anderen wil delen.
Maar ... is dat wat anderen ook zien? Is dat met anderen be-leefbaar?Ik weet dat mijn beleving uniek is.
Elke mens heeft een eigen unieke beleving.
Daarin zijn we allemaal gelijk.
En allemaal deel van hetzelfde universum.Het is die relatie die ik wil be-leven.
Van nabij ver-kennen. Ont-dekken door ont-moeten.
Maar ... is dat wat anderen ook kennen?
Is dit met anderen be-leefbaar?Wat is je beeld of beleving
van jouw ideale relatie?
Een verzoek:
Overdenk dit eerst met jezelf.
Overleg dit met je partner.
Reageer pas dan op deze blog
'voor de ogen van de wereld'.

1 Comments:
Voor mij is de wereld een spiegel van mijzelf, mijn werkelijkheid. Ik ga relaties aan met mensen die op mijn pad komen zodat deze mensen ook een spiegel vormen van wie ik ben en hoe ik naar mezelf kijk. Of een relatie prettig of onprettig is heeft niets met de ander te maken, de ander 'is', en ik maak er wat van. Op bewust niveau verwijt ik mensen om mij heen hun gedrag niet meer. Op onbewust niveau merk ik echter dat ik veel overtuigingen met me meedraag die gespiegeld worden door gedrag van mensen met wie ik een relatie ben aangegaan. Het blijkt dat ik mezelf kan helen door mezelf te durven zien in de spiegel.
Momenteel spiegelen verschillende mensen om mij heen dat ze gemaakte afspraken niet lijken na te komen.
Het is daarom verleidelijk om afhankelijkheid in deze relaties te vermijden of de relatie te verbreken. Aan de andere kant is het ook een kans om weer contact te maken met een gevoel van machteloosheid en te ontdekken wat dat voor mij betekent. Door mijn gevoel van machteloosheid te delen met mijn omgeving kan een andere werkelijkheid ontstaan.
Hoe hechter de relatie hoe groter de spiegel.
Kortom, door relaties aan te gaan wordt ik meer mens!
Gerard Petersen
gerardsen@zonnet.nl
Post a Comment
<< Home