De mini-woongemeenschap

Hoeveel mensen hunnen niet samen-leven omdat ze niet goed alleen kunnen leven?

- - -

In gesprek kwam aan bod dat sommige mensen, zodra ze samenwonen, plotseling lijken te vergeten dat als het toiletpapier op is ze dat zelf kunnen kopenen aanvullen.
("Degene die het probleem ziet kan er ook wat aan doen".)

Waarom lijkt het soms alsof mensen die gaan samenwonen plotseling terug vallen op hun kindertijd: dat ze er van uit gaan dat iemand anders dit soort problemen wel oplost?

Er zijn ook mensen die het omgekeerde doen, en daarin ook lijken terug te vallen op hun ervaring als kind: ze zien het als hun taak on de voorraad toiletrollen op peil te houden. ('De moederkloek'.) En iedereen die dat ook doet wordt als een bemoeial ervaren.

• Territoriale rollen - diergedrag - speelt hier zeker in mee.

De studententijd lijkt veel mensen te helpen om in het samenwonen voor zichzelf te kunnen blijven zorgen: hun eigen afval opruimen, hun eigen voorraden aan te vullen. Het vooorkomt dat ze anderen de schuld gaan geven wanneer ze zelf hun zaken niet doen.

• Hoeveel mensen hunnen niet samen-leven omdat ze niet goed alleen kunnen leven?